همه ما یک نفر را داریم که نداریمش!
میدانید چه میگویم؟
دوستش داریم
و با قلبمان میخواهیم کنارش باشیم...
به یادش بیدار میشویم
و شب، قبل از خواب ، به او فکر میکنیم...
برایش ستاره ستاره دلخوشی آرزو میکنیم
و دوست داریم سبدِ دلتنگیهایش همیشه خالی
از دیگران و پر از ما باشد...
یک نفر که میخواهیم دنیا خالی شود،
اما خودش باشد
کنار ما و بی حوصلگی هایمان...
این یک نفر همانی است که با ما،
ولی بی ماست...