میدونی.. من آدم تحصیلکرده ای هستم... فکرم بازه... وقتی مجرد بودم به خیلی حرفا میخدیدم، به نظرم چیپ بود ولی الان میبینم همین حرفای بی ارزش شده سوهان روحم....
متلکای خواهرشوهرام...
پوزخند زدن هاشون...
تیکه انداختن...
پشت چشم نازک کردنای خواهرشوهر مجرد...
طرفداری مادرشوهره از دختراش....
از همه بدتر بی سر زبونی خودم.....