2777
2789
عنوان

دوست

| مشاهده متن کامل بحث + 605 بازدید | 48 پست
مستدام ، پا برجا و همیشگی

اهاا ممنون همچنین💗

یه کلمه جدید یاد گرفتم ازتونن 😎☺☺

کد خدایی که گمان کرده خدای ده ماست،کدخدا نیست خدا نیست بلای ده ماست. حرفی برای گفتن ندارم، من هم اضافه میکنم نانی برای خوردن،روحی برای زندگی،وطنی برای ماندن، اشکی برای ریختن.

هر سال ماه رمضون یا وزنم بالا می‌رفت یا کلاً برنامه غذاییم به‌هم می‌ریخت 😅


امسال اما فرق کرد… چون با رژیم فست پرو دکترکرمانی جلو رفتم. این برنامه جوری طراحی شده که اگه روزه بگیری دقیق با سحر و افطار تنظیمه، اگه هم نتونی روزه بگیری می‌تونی مثل یه فستینگ اصولی انجامش بدی.

خودم بعضی روزها روزه نیستم، ولی با اینکه روزه نمی‌گیرم، میل به غذا هم ندارم! ولعم کمتر شده، خوابم بهتر شده و حس سبکی دارم.

اگه می‌خوای امسال هم روزه بگیری هم وزن کم کنی

یا حتی بدون روزه فستینگ اصولی داشته باشی

سایت دکترکرمانی رو حتما ببینید

سلام عزیزم، وقتتون بخیر(حدود ۲ سال از پیامی ک گذاشتید میگذره و امیدوارم حسابی حالتون خوب باشه، با احترام خواستم دیدگاهمو در مورد پیامتون بگم. شاید طولانی بشه، ولی خوشحال میشم تا انتها بخونیدش، امیدوارم کمکتون کنه)

شرایطی که توصیف کردین خیلی شبیه شرایط منه وقتی که مدرسه میرفتم، با اینکه الان حتی دانشگاهم تموم شده ولی بقدری از دوران مدرسه خاطرات زننده و رنج آوری دارم که هنوزم ک هنوزه یادشون میفتم اذیت میشم. من هم تو خانواده ای بزرگ شدم که اهل بودن تو اجتماعات مختلف نیستیم و مدرسه که میرفتم تنها محیطایی ک برام تعریف شده بودن یکی محیط خونوادم بود یکی هم مدرسه. نمیدونستم تو موقعیت های مختلف بهتره چ رفتاریو نشون بدم یا چ حرفی بزنم درست تره. این رو هم اضافه کنم که بدون هیچ اغراق مزخرف ترین همکلاسی های ممکن رو داشتم. من در اثر جو ناجالبی که مدرسه داشت و مشکلات شخصی خودم، سالهای دبیرستان خیلی افسرده شده بودم و اصا نمیتونستم درس بخونم. مشاورای پر ادعا و کار نابلد هم عوض اینکه متوجه همچین قضیه ای توی من بشن و کمکم کنن، اصلا برخوردایی ک در شأن یه آدم فرهنگی باید باشه رو نشون نمیدادن..و همین باعث شد ک خیلی از لحاظ روانی شرایط سخت تری رو سپری کنم. اما جالب اینجاست که خوشبختانه بعد از تموم شدن دوران مدرسه و ورود به دانشگاه متوجه شدم که تو خیلی از زمینه ها(هم درسی هم غیر درسی) آدم توانمندی هستم و حرفا و انرژی‌های منفی ای که از جانب کادر مدرسه بهم وارد میشد چرت و پرت محض بود.

سرتو درد نیارم... کل حرفی که میخوام بهت بزنم اینه ک با موضعی ک تعریف کردی خیلی پتانسیل اینو داری ک خودتو دست کم بگیری، ولی هیچکدوم از ما حق نداریم همچین حسی رو نسبت به خودمون داشته باشیم و جزو وظایفمونه ک برای خودمون ارزش و احترام قائل باشیم و در جهت تکاملمون تلاش کنیم، دوست خیلی مهمه ولی چیزی که باید روش کار کنی اینه ک مهمترین آدم زندگیت خودتی و تحت هیچ شرایطی نباید به کسی اجازه بدی برخورد نادرستی باهات داشته باشه. سعی کن دَرسِتو به بهترین نحو بخونی ولی اینم در نظر بگیر که تو این نظام آموزشی ناجالب، اگر از نتیجه ای ک از کنکورت گرفتی راضی نبودی، به هیچ وجه باعث پایین اومدن اعتماد به نفست نشه.

سعی کن مسیریو انتخاب کنی که ازش لذت میبری و پر از انگیزه و دید مثبت باشه برات و مطمئن باش اگر دوران مدرسه دوست خوبی نداشتی دلیل نمیشه ک تا همیشه همچین وضعیتی برات بمونه!

خیلی از دوستی هایی ک دوران مدرسه شکل میگیرن پایدار نیستن، ولی بعضاً یکی دوست صمیمیشو تو ۲۵ سالگیش پیدا میکنه و تا ۶۰ سال بعدش هم رفیقن با هم!

امیدوارم موفق باشی و پر روحیه💪🏻🙋🏻‍♀️

سلام عزیزم، وقتتون بخیر(حدود ۲ سال از پیامی ک گذاشتید میگذره و امیدوارم حسابی حالتون خوب باشه، با اح ...

سلام منم الان دانشجو هستم خیلی سعی کردم تغییر کنم اما تروماهای خاطرات راهنماییم و وضع خانوادگیم رهام نمیکنن

فکر کنم وقتشه برم تراپیست

امیدورام شما هم بتونی اون خاطرات بد رو بپذیری و فراموش کنی

وضیعتتون تو دانشگاه چطوره؟

کد خدایی که گمان کرده خدای ده ماست،کدخدا نیست خدا نیست بلای ده ماست. حرفی برای گفتن ندارم، من هم اضافه میکنم نانی برای خوردن،روحی برای زندگی،وطنی برای ماندن، اشکی برای ریختن.

ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست

کاربر گرامی جهت ارسال پست شما ملزم به رعایت قوانین و مقررات نی‌نی‌سایت می‌باشید

2790
2778
2791
2779
2792