«شعر4»

خوب است که آدم را دوست داشته باشند،

حتی اگر دوام نداشته باشد.

خوب است که آدم بداند روزی روزگاری،

من بودم و او …

با ستم و جفا خوشم
گر چه درون آتشم

چونکه تو سایه افکنی
بر سرم ای همای  من...

👤 مولانا

‌

هوای زیستن ،

یا رب چنین سنگین چرا باید...؟

👤سیمین بهبهانی

چشم وا کن که من از نوع نگاهت مستم
قلب من باهمه ی فاصله در تیر رس است

من به گیسوی تودل بسته ام از اول صبح
عشق زیبای تو برجان ودل من نفس است

#جواد_مهدی_پور
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌿

‏مائیم که تا مهرِ تو آموخته‌ایم،

‏چشم از همه خوبان جهان

دوخته‌ایم...

‏⁧ #مولانا

🌿

ای موی پریشان تو دریای خروشان

بگذار مرا غرق کند این شب مواج...

#فاضل_نظری

🌿

‌

فهمیده ام این روزها دنیای من فانی ست

وقتی برایت دل بریدن کار آسانی ست

جز دیدن رویت چه کار بهتری دارم ؟

تفریح ساحل ، دیدن دریا ی طوفانی ست

یک تکّه ابر از داخل جیبم در آوردم

یعنی که حالم بی حضورت سخت بارانی ست

از کودکی می خواستم تا منزوی باشم

حالا فقط بعد از تو کارم منزوی خوانی ست !

#سعید_شیروانی

‌

🌿

ای کاش که معشوق ز عاشق طلب جان می کرد

تا که هر بی سرو پایی نشود یار کسی😑🌹

باران که می بارد:

یکی باید باشد که به تو زنگ بزند و بگوید چترت را برده ای؟

یکی که نگرانت باشد حتی نگران اینکه زیر باران به این لطیفی خیس شوی …

یکی باید باشد که دست بکشد توی سرت و آب ها را کنار بزند …

اما چند وقتیست که باران دارد می بارد و کسی به من نگفته چترت را برده ای؟

و کسی نبوده که دست بکشد توی موهایم …

اصلا همه ی اینها بهانه ایست که وقتی باران می بارد یکبار دیگر یاد تو بیفتم ❤

دنیا را بغل گرفتیم گفتند امن است هیچ کاری با ما ندارد

خوابمان برد بیدار شدیم دیدیم آبستن تمام دردها یش شده ایم

                              🌻🌷🌷🌷🌻

پروفایل جدیدشو ببین 😍😍😍

چہ دلبرہ😍

😁😁😁😁

شعر کبوتر با کبوتر باز .... یادش رفت

پرواز گیسوی رهایت را کبوتر دید

شرمنده شد از کار خود ، پرواز یادش رفت

چشمان تو مانند دریایی جدا از هم

موسی تو را وقتی که دید اعجاز یادش رفت

عطر تنت خوش بو تر از باغ ارم ... حافظ

با عطر تو مجنون شد و شیراز یادش رفت

حتی بنان از دوریت دلتنگ و محزون است

بغضی گلویش را گرفت .... آواز یادش رفت❤❤❤

می‌خواهم برگردم به روزهای کودکی..

آن زمان‌ها که پدر تنها قهرمان بود

عشق، تنـــها در آغوش مادر خلاصه میشد

بالاترین نــقطه‌ى زمین، شــانه‌های پـدر بــود

بدتـرین دشمنانم، خواهر و برادرهای خودم بودند

تنــها دردم، زانوهای زخمـی‌ام بودند

تنـها چیزی که می‌شکست، اسباب‌بـازی‌هایم بـود

و معنای خداحافـظ، تا فردا بود!😔❤🌹