من پونزده ساله صرع دارم
چندین سال پیش دخترم نبودم و حالا هم که 5 ساله پیششم با این وضع خونه موندن بیشتر از قبل به هم ریختم و تشنجام یه شکل دیگه گرفتن..روزی سه چهار بار حدود یه ربع بیست دقیقه تشنج میکنم
الان نمیدونم باید با این وابستگی دخترم چیکار کنم
اکثر اوقات متوجه میشم وسط تشنج با گریه داره صدام میکنه..تموم که میشه رنگش مث گچ سفید شده.همین امروز صبح نیم ساعت خیره مونده بودم قشنگ متوجه شدم دستاش یخ زده بودن..دندوناش از ترس میخورد به هم..چقدر هم براش توضیح میدم که من درد میکشم ولی لازم نیست اینجوری استرس وارد کنی به خودت..به کنار این مسائل خیلی وابستمه به هوای اینکه از بچگیش زیاد پیشش نبودم..توروخدا بگین چطوری کم کنم این استرس تو وجودشو