97.9.3 یک سال گذشت...

پارت اول

97.9.2 ساعت 00:14:01 با وحشت و ترس و استرس مرگبار گوشی رو دستم گرفتم و تایپیک زدم... 

عکس یه بیبی چک با دوتا خط خیلی پررنگ و گذاشتم و منتظر بودم که همه بگن احتمال خطا هست نگران نباش حامله نیستی... 

اما با سیلی از پیامایی روبرو شدم که پر از تأیید و سرزنش و آه و ناله بود! 

حالم خراب تر شد...

به شوهرم نگاه کردم که اصلا قضیه رو جدی نگرفته بود و به خوابش ادامه میداد! 

مغزم پر ‌‌شده بود از هزار تا سوال و چرا... 

تصور آینده بغضی تو گلوم انداخت که با شکستنش آروم تر شدم و خوابیدم... 

فقط به امید اشتباه بودنش!