سلام بچه ها.من چند شب پیش یه موضوع رو مطرح کردم که دیگه به زبون نمیارمش.ولی از همون شب با وجود اینکه قضاوت شدم که حقم بوده حتما،اینقدر حالم خوبه که حد نداره.به قدری ارامش دارم که باورم نمیشه.به یکی دونفر توو همین سایت هم سعی کردم کمک کنم.میخوام به هرکی که وسط اینکاره بگم هیچوقت دیر نیست،اراده کنید.بخدا اینکار ته نداره ،اعتیاد اوره.برکت رو از زندگیتون میبره،خودتون هزار جور مشکل میگیرید،حتی خیلی وقت ها احساس میکنید چهره اتون داره زشت میشه ولی نمیفهمید از چیه،بخدا همه ی اینا جدیه.به خودتون بیاید و از خدا طلب بخشش کنید که ارامش برگرده به قلبتون.چند نفر هم بودن خیلی با حرفاشون کمکم کردن.کاش بلد بودم اسمشون رو اینجا میاوردم ولی نمیتونم.اما میگم خدا هرچی میخواید بهتون بده که چشمای منو باز کردید