کیا اینطورین ؟؟؟

فعلا مجردم بعدا میام میگم فکر کنم بچسبم 😁

من چسبنده  بودم  از اول نوزادی 

الان که بهتر راه میره 

منم بهتر شدم

البته تو خونه خودمون  کاملا  جدا از منه

ولی مهمانی چشمم بهش هست

آی ام یک عدد مادر چسبنده ولی دارم رو خودم کار می کنم ؛ دخترم یکگ استقلال پیدا کنه و خودش از پس خودش بر بیاد. به نظر من علتشم فاصله ی زیاد و کمبود محبت خودمون از مادرمون تو کودکی هستش.

مامانای اینجوری بچه هاشونو نابود میکنن، مث من

من فکر میکردم همچین مادری میشم

یعنی وقتی بچه نداشتم، میگفتم چطور ممکنه یه مادر اجازه بده کسی بچشو بغل کنه...اصلا نمیتونستم تصور کنم کسی بچمو بغل کنه، میگفتم باید همش بغل خودم باشه..بچه‌دار که شدم و دیدم چقدررر بچه‌داری سخته، از اینکه یه نفر بچمو بغل میکرد خوشحالم میشدم😁 هرچند الآن دیگه بغل کسی نمیره😑

بابام به من میگه کانگورو

کیسه  بنداز گردنت بچه روبذار توش

ولی واقعا بهتر شدم  به مرور

قبلا زمین نمیذاشتم

الان تو مهمونی راحت میره پیش بچه ها بازی میکنه

ولی بازم حواسم هست هولش ندن

یا مداد تو چشم هم نکنن

چه کنم مادرم دیگه

منم همینم

من .

یه لحظه نمیتونم از خودم جداش کنم.حتی وقتایی که با باباش میره بیرون دلشوره و نگرانی میاد سراغم و چندین بار تماس میگیرم و حالشو میپرسم .هر جا تو خونه میره منم دنبالش میرم که خدای نکرده خطری تهدیدش نکنه .با بچه ها بخواد بازی کنه بالا سرش وایمیستم و نگا میکنم که بچه ها اذیتش نکنن.

مامانم همیشه میگه داری بچه ت رو وابسته بار میاری.میگه اینجوری پیش بری اعتماد به نفسشو میگیری و اون از پس هیچ کاری برنمیاد.آزادش بزار .

خب بچه ها هم توبغل بقیه احساس راحتی ندارن،پسرم که بغل مامانم نمیره فقط باباموومادرشوهرمو دوس داره شایدازمنم بیشتر ولی دیربه دیر میبینمشون،کلا سختیارو تنهایی کشیدم ازلجم دلم نمیخواد بره پیش کسی😬😬😬