...🗣
خدایا تو را به بزرگی ات قسم ؛
به مردمِ کشورم شادمانی و لبخند ببخش ...
من این عید ها را "عید" نمی دانم ...
گاهی میانِ خنده هایم ، بغض می کنم ...
این که ما دور هفت سین نشسته ایم و عده ای چند سینشان ؛ *سقف آسمان است و *سرمای شب ها و *سطل هایِ زباله و *سنگفرش های خیابان ... چیزِ جالبی نیست ...
خودت باور می کنی اصلا ؛
این همه تناقض ، زیرِ آسمانِ یک شهر را ؟!
عیدِ ما زمانیست که تمامِ مردم کشورمان شاد و خوشبخت باشند ...
روزی که خورشیدِ عدالت ، در آسمان تابنده باشد و
هیچ چشمی از شبنمِ اشک خیس نباشد ...
این عیدها هیچ جوره به هیچ کداممان نمی چسبد ،
دیگر نمی شود خودمان را با پیام هایِ تبریک هم گول بزنیم ...
جز تو فریاد رسی نیست ...
بیا و "خدایی" کن ...!
