در فرهنگِ ما به این خاطر که
زنان آنقدر که باید
با شوهرانشان رابطه ای ندارند
کوشش می کنند
این رابطه را با فرزندانشان داشته باشند
و در این میان
فرزندِ پسر برایِ مادر
مخصوصاً آن یکی که
به گونه ای با مادر رابطه ویژه ای دارد
یک مرتبه به شوهرِ اول یا شوهرِ دومِ مادر تبدیل می شود
یا به عبارتی می شود همه کَسِ مادر.
در نتیجه وقتی یک دختری می آید
و با آن شاهزاده یا همان پسر ازدواج می کند
در حقیقت برای مادر مثلِ یک هوو خواهد بود.
یعنی حالا مادر باید یک چیزهایی را که
به حسابِ خودش
مالِ او بوده را با این دختر نصف کند.
حالا اینکه این پسر
وقتش را با مادرش بگذراند یا با همسرش
پولش را برای مادرش خرج کند یا همسرش
توصیه مادر را بپذیرد یا توصیه همسر را
خواهشِ مادر را برآورده کند یا خواهشِ همسر را
و....
و چون اینها با هم در تضاد قرار می گیرند
اینجاست که
مسئله و مشکل پیدا خواهد شد.
دکتر هلاکویی