مشکلات زندگی

ما میخواستیم خونه بخریم که خانوادش هزار تومان هم کمکش نکردن در صورتی که برای دو تا برادر دیگرش، خونه خریده بودن

به این هیچی ندادن

منم طلاهامو فروختم، برادرم ماشینش رو فروخت داد به من، شوهرم هم ماشینش رو فروخت خونه خریدیم

گفتم که برادر شوهرم وضعش خوبه، ی ماشین کهنه داشت که داد به شوهرم که فعلا بدون ماشین نمونه

تا میگم بریم بیرون میگه ماشین خودمون نیست که، صبح تا شب در اختیار مادر و بچه های برادرش هست این ماشین و فقط اگه اونا کار داشته باشن یا بخوان برن ی جایی، زنگ میزنن دستور میدن که بیا ما رو ببر فلان جا

شغل شوهرم ی جوریه که تابستان تعطیله، برادر شوهرم کارش پیمانکاری هست، این از ۷ صبح تا ۷ شب میره پیش اون، براش کار میکنه

شاید باورتون نشه، هزار تومان ازش پول نمیگیره

برعکس وقتی چیزی لازمه میره با پول خودش میخره، شاید نزدیک ۱۰ میلیون وسیله میخره برای سرکار

از پول و حق زندگی خودمون میزنه

مشکل همینه دیگه

میگه چون به ما ماشین داده، من باید براش کار کنم

مادرش نمیزاره ما یک آب خوش از گلومون بره پایین

مثلاً صبح از خواب بیدار میشیم زنگ میزنه بچه ها شلوغی میکنن، بیا باهاشون دعوا کن

یا مثلاً زنگ میزنه بچه ها مریضن بیا ببر دکتر

بیا بچه ها رو ببر بیرون

و هزار تا چیز دیگه

تا میریم ی جایی گردش، بچه ها انقد زنگ میزنن که کوفتم میشه

هر ساعت زنگ میزنن سر چیزای الکی

فلانی منو زد

فلانی فلان حرف رو گفت

ی خونه شهرستان دارن

صبح زنگ زده وسایل جمع کنیم این دو سه روز تعطیلی رو بریم اونجا

گفت تنها نمیریم

مامانم و بچه ها رو هم میبریم

در صورتی که ۴۰ روز جنگ رو با هم اونجا موندیم، از جنگ به بعد هم یک روز هم مسافرت یا گردش نرفتیم

بهش میگم خب دوتایی بریم دیگه چی میشه مگه

میگه پس تو نیا من مامانم و بچه ها رو میبرم

اون یکی برادرش و زنش، هفته به هفته خبر نمیگیرن از اینا

براشون مهم نیست

ی خواهر هم داره که هر روز خونه ایناست

خواهرش ی دختر همسن من داره، یک بار طلاق گرفته، این شوهرش دومش هست

آخر اردیبهشت رفته بودن شمال

آخر خرداد هم رفته بودن ترکیه

بهش میگم یکم از اون یاد بگیر صبح تا شب میرن گردش، برادرت اصلا مادرت و بچه های برادرت رو آدم حساب نمیکنه

ما هم اینجوری بدبخت شدیم

شاید باورتون نشه آرزوم اینه یک روز نریم خونه مادر شوهرم، دو ساعت بریم بیرون بدون اینکه اونا زنگ بزنن مزاحم بشن

چون شوهرم انتخاب خودم بوده، پدر و مادرم پشتم نیستن میگن انتخاب خودت بوده تحمل کن

شوهرم مرد خوبیه تا زمانی که خانوادش بزارن

اصلا نمیدونم چیکارش کردن که بنده حلقه به گوش برادر و مادرش هست, خودمون یک ساله پول جمع میکنیم میتونیم ماشین بخریم ولی هر بار یک بهونه میاره که ماشین نخره

برگشته به من میگه من از وقتی ازدواج کردم دیگه نمیتونم بچه های برادرم رو تربیت کنم، بخاطر همین هر روز میرم اونجا تا اونا رو درست تربیت کنم

منم میگم خب خودشون بابا دارن، پدرشون صبح تا شب معلوم نیست کجاست خونه نمیاد، مامانت هم براش مهم نیست

تو شدی مسئول تربیت بچه؟

پس زندگی خودمون چی؟

پس چرا ازدواج کردی؟