من آقا هستم، ۳۰ ساله (مثلاً) با مدرک فوقلیسانس حقوق بینالملل. در حال حاضر در مسیر استخدام در نهادی هستم و شغلم به عنوان یک کارمندِ دولت تعریف میشود.
از نظر اخلاقی و شخصیتی در خانوادهای محترم و با اصالت بزرگ شدهام و یک ماشین معمولی هم دارم. اما در حال حاضر صاحبخانه نیستم.
دغدغهی ذهنی من این است: با توجه به اینکه قصد دارم قبل از ازدواج حتماً ملکی (حتی کوچک) تهیه کنم تا زیر بار اجارهنشینی نروم، و همچنین این نگاه را دارم که با همراهی و همکاریِ همسرم (اگر ایشان هم شاغل باشند یا مهارتی داشته باشند) برای ساختن زندگی در کنار هم تلاش کنیم، آیا این دیدگاه من در جامعه ما پذیرفته شده؟
اگر در خواستگاری این موارد را مطرح کنم، از سمت خانوادههای دختر مورد قضاوت منفی قرار میگیرم یا بابت حقوق کارمندیِ شروع کارم ممکن است با برخورد سرد مواجه بشم
ممنون میشم اگر صادقانه بگویید که با این دیدگاه، آیا شانس مناسبی برای یک ازدواج موفق دارم یا باید تا رسیدن به وضعیت مالی بهتر صبر کنم؟
