نه عزیزم مجردم ولی این اخلاقم بخاطر سبک زندگیمه که طرفدار مینیمالیسم هستم
فکر نکنی از بچها بدم میادا من عاشق بچه هام حتی عاشق اسباب بازی ام و مثلا اسباب بازی های دوران بچگیمو دارم ولی از وقتی تو این راه اومدم حتی از بعضی اسباب بازی هام گذشتم از چیزایی که دوست داشتم و برام کارایی نداشت گذشتم و اونا رسیدن به دست نیازمندا و اون حس خوبش بهم برگشته
سر همین چیزا من مطمئنم اگه روزی بچه دار بشم اصلا سمت اینجور وسایل نمیرم 😁نهایت یدونه عکس ماهانه ازش بگیرم و نگه دارم
این وسایل و مادیات فقط باعث مشغولی ذهن میشن
الان شما چند روزه ناراحتی ؟ با این حالت تونستی خود فرزندت رو شاد کنی؟ ببین پس زمان حال مهمه♥️
سلام عزیزم
من درکتون میکنم که به خاطر موضوع وسواس ، ممکنه بیش از حد معمول برای اون یادگاری ناراحت باشید
اما یک نکته ای رو بهتون بگم ، فرزند شما مراحل زیادی رو پیش رو داره که تمام اون مراحل پر از خاطره خواهد بود و میتونید اون خاطره ها رو ثبت کنید .
استند یک مقدار اسیب دید اما کلی یادگاری دیگه میتونید از فرزندتون در سن های مختلف ثبت کنید
مثلا فرض کنید فرزند تون در درس هاش بسیار موفق بشه و رشته ی خوبی در دانشگاه قبول بشه . میتونید از اولین روز دانشگاهش عکس های یادگاری ثبت کنید . دیگه ۱۷،۱۸ سال دیگه در اولین روز دانشگاهش اصلا به این که در کودکی یک یادگاری استند دست داشت فکر نمیکنید و براتون اهمیت نداره .
میگم فدای سر بچم و قضا بلا بوده
یکی دو روز نهایت ناراحتم و تمام
بچت مهمه که سالم و سلامته اشیا دائمی نیستن
از بچگیش یه چندتا وسیله داشته باشی واسه یادگاری کافیه
خواهش میکنم عزیزم
سلامت باشید
چشم در دعا حتما به یادتون هستم
سعی کنید به افکار منفی تون پر و بال ندید و اونها رو نادیده بگیرید
به افکار منفی تون بگید من اهمیتی برای تو قائل نیستم و بهت فکر نمیکنم چون مهم نیستی
به خودتون بگید من الان باید در کنار فرزند عزیزم لحظات شادی رو سپری کنم ، مهم وجود و حضور فرزندم هست نه یک خاطره از گذشته . حالا عکس یادگیری از دستش یک مقدار اسیب دیده باشه ، مهم دستای ناز فرزندم هست که سالم هست .
