موندی رو دستم
خیلی استرس میگیرتم
۲۲ سالمه
استرس داره نابودم میکنه از همه لحاظ روحی و جسمی هورمونهام ریخته بهم شدیداً
دلم میخاد به یک پسر بگم بیاد باهم ازدواج کنه ی رویی میزنم شاید شد صورتم شده پر از جوش
خیلی تنها و بی کسم هیچکسو ندارم فقط پدرو مادرم دیگه هیچ آشنایی ندارم
تنهایی داره خفم میکنه پدرم هم وضع مالی خوبی نداره هیچ وقت پول ندارم
چله و دعا هم خوندم نشد که نشد
بنظرتون چ جوری ازدواج کنم ؟
بسپارم ب یک آدمی بگم جهیزیه هم کم میتونم بدم؟
تا حالا خواستگار نداشتی؟
وا تپ باید ۳۰ سالگی شوهر کنی الانکه فقط باید جوونی کنی چه طرز فکریه اخه بحاش برو کلاسی کاری
بخودت برس تو محیط های کاری و اداری برو ببیننت
هنوز ۲۲ سالتههه یعنی چی موندی رو دستم🤦♀️🤦♀️
من ۲۹ سال و مجردم کاش بمیرم
اشتباه میکنی واقعا یه شوهر مردن همه جیزو درست نمیکنه بدار باید بااونم سروکله بزنی
از ظاهر شوهر مردن عالیه ولی وقتی توی قضیه میفهنی چی میگم
بنظرم اهمیتی نده و فقط ایندتو اول بساز بعد شوهر
شوهر که کنی باید با مادرو خواهرشم اعصاب بذاری بعد میگن دعوتمون من بعد حرفهاشون بعد بجه داریو... واقعا تهی نداره
الان فقط از جوونیت لذت ببر
عکستو بزار پر فایلت برو تو گروه ها حرف بزن
یا هم اگه خیلی عجله داری میتونی گروه های همسر یابی بری ولی من اینو نمیپسندم
زیاد سنی هم نداری واقعا
ول کن توجه نکن به حرف مامانت
برو سر کار با پولش به خودت برس و پس انداز کن برای جهیزیه ات
که لاقل رفتی خونه شوهر با افتخار و جهیزیه خوب بری
من چی بگم که 25 سالمه
از فشار اطرافیان نابود شدم دیگه همش مشکل خودم میاد توی ذهنم بدتر.
امشب عروسی بودیم اینقدر همه گفتن فقط میخوام گریه کنم، این حس عقب موندگی نابودم کرده
چند شب پیش پدرم از بیرون اومد عصبی بود همون لحظه حدس زدم که خواستگاری که من رد کردم رفته واسه دختر همسایه، آروم آروم دارن جوابم میدن، بهم میگن پیر میشی زن کسی نمیشی،
