سلام به همه.
میخواستم درباره یک موضوع که مدتیه ذهنم رو درگیر کرده نظر شما رو بدونم.
من حدود ۶ ماه با یکی از دوستهام رابطه خیلی صمیمی داشتم. تو این مدت هم خاطرات خوبی داشتیم و هم چند بار سر مسائل مختلف بینمون بحث و دلخوری پیش اومد. خودم قبول دارم که گاهی زود عصبانی میشم و ممکنه حرفی بزنم که بعداً از گفتنش پشیمون بشم.
چند وقت پیش احساس کردم رفتار دوستم با من تغییر کرده و سردتر شده. چون دلیلش رو نمیدونستم، با یکی از دوستهای مشترکم تماس گرفتم و درباره این موضوع صحبت کردم. توی اون صحبت از روی ناراحتی و سردرگمی گفتم که نمیدونم آیا از من دلخوره، از من کینهای داره یا مشکل دیگهای وجود داره. بعداً فهمیدم دوستم اون حرفها رو شنیده و از این موضوع ناراحت شده.
بعد از اون چند بار باهاش صحبت کردم، توضیح دادم که قصد بدی نداشتم و حتی برای ادامه دوستی پیشنهادهایی دادم که مشکلات قبلی تکرار نشن. اما اون پیشنهادها رو نپذیرفت.
نکتهای که بیشتر ذهنم رو درگیر کرده اینه که میگه یک دلیل یا مسئله مهم دیگه هم وجود داره، اما حاضر نیست اون رو به من بگه. فقط گفته ترجیح میده رابطهمون از حالت صمیمی خارج بشه و در حد یک آشنایی و احوالپرسی ساده باقی بمونه.
الان واقعاً نمیدونم باید این موضوع رو چطور تحلیل کنم. از یک طرف دلتنگ اون دوستی و روزهای خوبش هستم، از طرف دیگه نمیدونم آیا اشتباه اصلی از من بوده یا نه، چون دلیل کامل ناراحتیش رو هم نمیدونم.
اگر جای من بودید، این رفتار رو چطور تفسیر میکردید؟ آیا فکر میکنید بهتره همچنان برای روشن شدن موضوع تلاش کنم یا اینکه فاصله بگیرم و به تصمیمش احترام بذارم؟
ممنون میشم نظرتون رو صادقانه بگید.
