بچه ها خیلی سختمه به خاطر ازدواج پدر و مادرم رو اولویت دومم قرار بدم
اصلا نمی تونم
حالا کاریم از دستم برنمیاد براشون،نیازی هم ندارن بهم، ولی اصلا فکرشم آزارم میده
بعد خیلی بهم زور داره که مردا آنقدر راااحت میتونن و حق دارن همه کار واسه خانوادشون بکنن
و خدا و شرع و قانون هم پشتشونه
نمیدونم بگم کاش مرد بودم، یا کاش ازدواج نمیکردم،یا کاش پول و قدرت داشتم... حداقل کاش یه فرصت شغلی خوب برام جور شه برم سرکار
البته پدر و مادرم شکر خدا نیاز مالی ندارن ولی همین که آدم مستقل باشه قدرتمندتره و دستش بازتر
اصلا این موضوع که اگه یه روز به من احتیاج داشته باشن و من نتونم کاری کنم فوبیا شده برام
