نمیدونم چرا این روزا اصلاً حال و حوصله هیچ کاری رو ندارم...
یه جورایی انگار همه چی بیمعنی شده برام. حتی کارایی که قبلاً دوست داشتم، دیگه ذوقی برام نمیارن 😔
همش خستهام، بیانرژی، بیحوصله... نه حوصله حرف زدن دارم، نه بیرون رفتن، نه حتی رسیدگی به خودم. بعضی وقتا فکر میکنم نکنه دارم افسرده میشم؟! سنم کمتر بود محدود بودم اون موقع ها چقدر ذوق شوق داشتم ۱۶ ۱۵ سالگی :)
نه ک الان آزاد تر باشم ولی از اون گیر های چرتی ک اون موقع سر بیرون رفتن میدادن کمتر شده البته جایی ام ندارم برم هنوزم تا وقتی یکم به خودم میرسم گیر های چرت و پرت شروع میشه امروز به بهانه خوندن درس تو کتابخونه دوست دارم برم بیرون ولی هی میگم ولش من از آدما فراری ام
شما هم تا حالا این حس رو داشتین؟
چیکار کردین که از این حال و هوا دربیاین؟
