این روزا خیلی بهش فکر میکنم
اینکه خانواده ام هر کدوم به طریقی دوسم ندارن و هیچ وقت آدم حسابم نکردن چون دخترم
اینکه بعد از سالها تلاش زیاد و تحصیل نتونستم شغل پیدا کنم
اینکه بخاطر شرایط فقر همسرم مجبور به کار کردن سخت مثل کارگرا شدم و الان دیسک گردن گرفتم تو خونه. افتادم
اینکه دوست صمیمی ندارم دردامو بهش بگم
اینکه اینقدر روحم داغونه بعد از ۷ .۸ سال از اسم بچه هم میترسم
این که هزینه مشاور هم ندارم بدم
کافی نیست ؟
بخدا کافیه
فقط یکم جرئت میخواد
زیاد
ولی تو خودکشی رستگاری نیست
خل شدی فقط
به وفور
بله
خیلیم پشیمون شدم
تقریبا هفته ای دوسه شب
ساعت کوک میکنم و میگم کاش بیدار نشم
هر روز
شرایط الانت شرایط ۸۰درصدخانمای ایرانیه یکم بیخیالی طی کن
کافی نیست
چون ممکنه یکی اوضاعش از تو بدتر هم باشه ولی هنوز داره زندگی میکنه به نظرم برای خودکشی هیچ بهانه ای و دلیلی وجود نداره
چرا فکر میکنی با این کار راحت میشی
بقیه هم چند روزی برات شاید گریه بعدش کمکم فراموش میشی
میگن لحظه آخر معمولا پشیمون میشن دیگه دیره اون وقت
