یا فقط من اینطورم...
مثلا یه روز یه عالمه قربون صدقه خودم میرم که چقد خوشگلم چقد خوش هیکلم چقد پوستم خوبه هی جلو اینه از خودم تعریف میکنم بعد شبش گریه میکنم که چرا پوستم داغونه چرا انقد زشتم چیکار کردم که اضافه وزن گرفتم
یا من کارم خیاطی و دوخت لباسه کنارش نقاشی و اینام کار میکنم بعد یه روز عاشق کارای هنریم میشم میگم چقد استعدادم خوبه چقد حرفه ایم بعد فرداش از دست خودم عصبیم که چرا این همه زحمت میکشم بازم لباسای داغون میدوزم یذره استعداد نقاشیم ندارم اصن هیچکاریو بلد نیستم عین ادم انجام بدم
الانم کنکور دارم یه روز خوشحال که تست میزنم درصدم بین ۷۰ تا ۹۰ میشه چقد درسم خوبه چقد حفظیاتم خوبه یه روز مثل امشب اعصابم میریزه بهم که من حتما قراره کنکور خراب کنم من هیچی نمیشم من درست درس نمیخونم...
