واقعیتش مشکل از خودمه خیلی به بقیه اهمیت میدم
باهاشون مهربونم نمیدونم براشون فداکاری میکنم
ولی در آخر ضررش به خودم میرسه
دیگه خسته شدم اصلا دلم نمیاد به یکی حس اضافه بودن یا نادیده گرفته شدن بدم همش حواسم به همه هست
هوای دوستامو دارم هر روز پیام و حالشونو میپرسم
تازه برا تولدشون سورپرایز و کیک و کادو آخرش
تولد خودمو یه تبریک خشک و خالیم نگفتن😅حالا هر چی گذاشتیم به حساب جنگ و فلان ...
من چیکار کنم خیلی به بقیه رو میدم سوارم میشن
چیکار کنم از این وضع خلاص شم
به حاطر همین دارم سعی میکنم از آدما دور باشم
ولی اخه تنهاییم حوصله سربره افسردگی میگیرم از بس تو خونه میمونم والا