بعضی غم ها فراموش شدنی نیست . چون بعضی عزیزان نیمی از وجودآدم یا خود آدم در یه کالبد دیگه هستن . از دست دادن یه اتفاق طبیعی در زندگی آدمها هست . ولی با بعضی اتفاق ها که طبیعت زندگی هست آدم باید کنار بیاد . تنها چیزی که میتونه باعث پذیرفتن این نوع غم ها بشه ، اگه مثلا پدر یا مادرتون در زمانزنده بودنتون از شما درخواستی داشتن ، شما اون کار را براشون انجام داده باشید .لااقل آدم دلش خوشه که همیشه حواسم به عزیزانم بود و یه جور آرامش قلب بابت این مورد در وجود آدم هست . ولی اگه آدم به خاطر شرایط و مشکلات زندگی ، کمتر تونسته باش پیگیر حال پدر و مادرش باش ، به نظر یه عذاب وجوانی بعد از فوت پدر و مادر سراغ اون ادم مییاد .
البته امیدوارم این نوع عذاب وجدان را هیچ کسی حس نکنه
درضمن خدا عزیزانتون رارحمت کنه