سن بالا بره ازدواج کردن سخت میشه
من قبل ۲۰به هیچ عنوان فکر ازدواج نمیکردم خواستگارام رد میکردم
وقتی ۲۳سالم شد دیدم همسنام همه اطرافیان از فامیل گرفته تا همسایه و غریبه و نی نی سایتی تو این سن عروسی کردن یا نامزد دارن
منم به فکر شدم اون موقع تاپیک میزدم میگفتن زودته ولی خب یه چیزایی میدونستم که نگران بودم ...الان داره نزدیک سی سالم میشه هیچ خبری نیست
از سیسالگی میترسم
کاش تو خونه پدری رفاه و آرامش داشتم
اما آرامش ندارم. ...همین باعث میشه غصه بخورم
سن ک بالاتر بره آدم سخت پسند میشه
سخت نگیر
ازدواج کن
چطور برای دوستی با جنس مخالف ۱۸ سالگی اوکی هست اما برای ازدواج اوکی نیست ؟؟؟؟
جنس مخالف کلا بد هست یا برای تعهد زوده .
مگه تعهد فقط درقبال جنس مخالفه ادم نسبت به خودش نباید متعهد باشه ؟؟
طرف ۴ تا ۵ سال عقد میمونه میشه همون ۲۳ .
لا اقل یه رابطه هدفمند باشه نه علافی ...
اینها سوال هستن .
کی حرف دوستی با جنس مخالف زد
من با اینجور رابطه ها تو هر سنی مخالفم
خواستگارای قبل از ۲۰ سالگیم رد کردم چون آمادگی ازدواج نداشتم
بخاطر فوت یکی از عزیزانم افسردگی گرفته بودم
هنوز هدفام و خواسته هام از زندگی مشخص نبود و مهم ترین دلیلش کنکور بود باید تکلیف زندگیم مشخص میشد کدوم دانشگاه و چه شهری قبول میشم ...
اون زمان ازدواج به صلاح من نبود
حالا هم هر دلیلی داشته گذشته الان چیکار کنم
نه عزیزم
سوال بود چون تو تاپیک شما میتونستم نظر بقیه و
و خودتون رو بدونم .
جواب هم نمیدم فقط میخونم
دختر نوجووون دارم دوست دارم نگاه جوون ها رو از زبون خودشون بشنوم
شما هم ان شا الله بهترین اتفاق توی بهترین زمان براتون پیش بیاد و خوشبخت باشید .
در خیلی از کشورها (از جمله ایران)، ۱۸ سالگی سن قانونیِ بلوغ حقوقی محسوب میشه؛ یعنی فرد از نظر قانون میتونه وارد رابطه بشه.اما ازدواج فقط یک رابطه عاطفی نیست؛ یک نهاد حقوقی و اقتصادیه که تعهدات مالی، اجتماعی و خانوادگی سنگینتری داره.
جنس مخالف نه بد هست نه خطرناک.موضوع، آمادگی فردیه.
۱۸ سالگی معمولاً دورهی شکلگیری هویت شخصی، تحصیلی و شغلیه. خیلیها هنوز:استقلال مالی ندارنشناخت عمیق از خودشون ندارنمهارت مدیریت تعارض و زندگی مشترک رو یاد نگرفتنپس بحث بد بودن نیست؛ بحث بلوغ عاطفی و ثباته.
تعهد اول از همه نسبت به خود آدمه:
رشد فردیسلامت روانآینده تحصیلی شغلی عزت نفس
اگر رابطهای باعث بشه این موارد آسیب ببینه، اون رابطه اگر اسمش عشق باشه—سالم نیست.پس تعهد به خودت، پایهی تعهد به دیگریه.
کسی که در ۱۸ سالگی عقد میکنه، از همون لحظه وارد چارچوب رسمی و مسئولیتهای مشخص میشه.کسی که ۱۸ تا ۲۳ سالگی در رابطهی آزاد هست، الزاماً تعهد حقوقی نداره.این دو مدل ساختار متفاوت دارن.یکی از ابتدا رسمی و خانوادهمحوره، یکی انعطافپذیر و شخصیتر.
رابطه اگر:برای شناخت باشهمرز داشته باشه
زمان و انرژیت رو نابود نکنه آیندهنگر باشه میتونه تجربهی رشد باشه، نه علافی.مشکل جاییه که رابطه تبدیل بشه به:
وابستگی شدیداتلاف وقت فرار از تنهایی یا جایگزین ساختن آینده
