من ۲۷ ۲۸ سالمه اکثر بچهای دوره مدرسه و دانشگاه ک باهم بودیم متاهلاش مادرن
ولی من شوهرم بچه نمیخواد یک حس عقب افتادگی دارم
هم میزی زمان دبیرستانم الان امریکاست مهاجرت کرده
دو سه نفرشون همینجوری اروپان
اونایی ک متاهلن همه بچه دارن
دووسه تا از دوستام به جایگاهای شغلی خیلی قوی رسیدن
این وسط من هیچکاری نکردم در زندگی
احساس عقب افتادن میکنم
نه شوهر بدرد بخوری کردم نه بچه دارم کارمم ک کار خاصی نیست
هر کسی پیام منو میبینه ممنون میشم برای حاجت رواییم یه صلوات بفرسته
خب تو هم تلاش کن
چرا فکر میکنی دیره
من شوهرم میگه نمیخوام بیخیال شدم
قبل ازدواج گفته بود بهت؟
ولی خدایی بچه چیز مهمی نیست که بخاطر نداشتنش حس بد داشته باشی
ولی در باقی موارد حق میدم
افرادی ک از من خیلی کم استعداد تر بودن حللا درجایگاهای بالاتری قرار دارن هضم نمیتونم بکنم
آن شا الله کارت طرفی پیدا کنه
اسی تا وقتی خودتو با بقیه مقایسه کنی عقبی
بیکاری میشینی زندگی اینو و اون رو رصد میکنی
اتفاقا از خیلی ها جلویی چون هر کسی نمیاد بشینه با دقت بببن زندگی مردم چ خبره و حودش نداره
عوضش توهم چیزایی داری بقیه ندارن
احتمالا سنت کمه
ببین بچه خیلی چیز مهمیه بنظرم
چون از یک جایی به بعد زندگی یکنواخت میشه
و بعد تو همش فکر میکنی خدایا این بچه چیه ک بقیه دارن یعنی مادر شدن چه حسی داره؟
بعد اوایل زندگیت یعنی دهه ۲۰ سالگی توی فکر پول جمع کردنی ولی وقتی مثل من نزدیک سی میشی و به ثبات میرسی دلت بچه و تشکیل زندگی میخواد
جدا شو خوب
سعی کن راضیش کنی
من عاشق بچه بودم شوهرم مخالف بچه دوم بود 9 ساله کارم شده حسرت ...
به نظرم آدم باید تو این دنیا به آرزوهایی که میتونه برسه وگرنه فقط حسرت میمونه براش
