چون اونا منو درک میکنن چی میگم اصلا قیافم دوست ندارم انداممو دوست ندارم خیلی لاغرم خیلی همه منو میبینن بهم میگن تو خیلی لاغری چقدر لاغری تو این حرفارو میشنوم دوست دارم سرمو بکوبم دیوار بمیرم دوست دارم زار زار گریه کنم شال به همه دخترا میاد به من اصلا نمیاد انقدر که بی اعتماد بنفسم دوست ندارم برم تو یه جمع دوستانه باهاشون حرف بزنم بگم بخندم همش تو خونم اصلا بیرون نمیرم هیچوقت ۱۷سالمه
مدرسه هم ترک تحصیل کردم خیلی تنهام خیلی اصلا خودمو نمیتونم بپذیرم😔😔
منم مثل توام
درستو ادامه بده ولی
اول از همه ۱۷ سالته و بهتره بگم بهترین سال های عمرته! من خیلی دلم میخواد برگردم به دوران ۱۶،۱۷ سالگیم. توی این سن خیلی ها مثل شما عزیزم همچین حسی دارن. بعدشم تو سن رشدی و همه چیز درست میشه. خودتو غصه نده برو باشگاه یکم وزن بگیر و بساز بدنتو اینکه کاری نداره عزیزم. درستم ادامه بده هیچی برات دیر نشده و تو میتونی بهترین ورژن از خودتو بسازی دختر قشنگم♥️🦢
خب اولا باید بهت بگم من۲۵سالمه و شرایط تورو داشتم
اما ترک تحصیل نکردم ولی درکت میکنم این شرایط چقدر روی همه چیز زندگی آدم سایه میندازه
پاشو جمع کن خودتو بدنسازی رو شروع کن گینر بخرم اگر خواستی بهت برنامه میدم هم غذایی هم تمرینی(خواهرم مربی باشگاهه)تو یکسال تلاش چنان هیکل زیبا و پری میسازی چارت هم خیلی زیبا میشه وقتی پر بشی!باشگاه روحیت رو هم تغییر میده البته اگر اراده داشته باشی و تا رسیدن به نتیجه ادامه بدی!بعداز یکسال دیکه۱۸سالت میشه اگر بینیت نیاز به عمل داره اما کن دندونام رو بیلیچ کن هزینه ش زیاد نیست موهات رو ذکر دوست داره خرمایی کن ابروهات رو اصلاح کن و لیفت کن به دوستت برس ذکر جوش داری بهت میگم چیکار کنی درمان بشه!
از این حال کثافت خودتو نجات بده وگرنه همیشه همینطور میمونی!بهت نمیگم روانشناس بری چون همون باشگاه بعداز یکماه روحیه ت رو خوب میکنه روانشناس به درد نمیخوره
من همسن تو بودم شروع کردم باشگاه رو تا۲۲سالگی چنان هیکلی داشتم که همه مات و مبهوتم بودن اما متاسفانه چندساله تمرین نمیکنم و وحشتناک لاغر شدم چون غذا نمیخورم من مشکلات زیاد داشتن نامزدم جدا شدم و....اما با این حال هیکلم فرم خودشو داره و قشنگه هرچند لاغر شدم
پاشو با نشستن و غصه خوردن چیزی درست نمیشه
