اون موقع اینقدر اینستاگرام بلد نبود.رسانه اینقدر پر رنگ نبوداقتصاد این قدر داغون نبود.روی زمین عزیزا ...
دقیقا من روستام الان هیچ روحی نداره فقط درخونه ها بسته و سکوت و خلوتی اون زمان اینقدر خنده و شب نشینی کوچه ها پر از بچه ک بازی میکردن خونه ها پر آدم بود بعدظهرای تابستون مینشستن در خونه هاشون همه فعال ماه رمضوناش چ خوب بود الان میری ۱۰ نفرم نیستن .
ب قول مرتضی پاشایی هرچی راه میری تو شبها باز ته جاده. سیاهه...
چند نفر از دوستام وقتی خونمون اومدن اولین چیزی که پرسیدن فرشمون بود! 😂
طرحش خیلی خاصه و اصلاً شبیه فرشهای معمول بازار نیست. من از فرش زانیس خریدم، قبل از خرید هم با پرو مجازی، فرشها رو داخل خونه خودمون دیدم و خیلی راحتتر تونستم انتخاب کنم.
چقد حرف گوش کن بودیاونموقع من 24 سالم بود وقدر رابطه ها بهتر بودلاین وتلگرام وواتساپ بود،من لاینو اج ...
من گوشی نداشتم اون زمان.. ولی به هر حال اونقدرر حسش خوب بود ک حد نداشت همین در خونمون اونقدر بچه بازی میکردن و من نمیرفتم . الان بخوای هر کدومشونو پیدا کنی باید بری یه سر کشور
ب قول مرتضی پاشایی هرچی راه میری تو شبها باز ته جاده. سیاهه...