دوستی

من شدم ی آدم آهنی ! منزوی 💔مظلوم 💔 تو لاک 💔 میشه از تنهاییهای ما هزار صفحه نوشت! من هروقت ک چش وا کردم بودم انگار تو برزخ ن راه پس ن پیش همش یهو برق رف! پرت ازجامعه حتی پرت از هدف!!

جهان، همچون یک شبکه زنده و متصل، جایی است که هر موجود، از بزرگ‌ترین تا کوچک‌ترین، در خدمت یک نظم بزرگ‌تر و معنوی قرار دارد. خدا، سرچشمه‌ای از بی‌نهایت عشق و خرد است که در هر ذره از این کیهان حضور دارد و انسان‌ها به‌عنوان آینه‌های او، برای برقراری رابطه‌ای عمیق با خود، دیگران و جهان پیرامونشان به وجود آمده‌اند. روابط انسانی در این جهان، فرصتی برای بازتاب این عشق الهی است؛ جایی که هر عمل، هر کلمه، و هر انتخاب، باید با دقت و شفقت به سوی همدلی و رشد معنوی هدایت شود. عشق، نه تنها یک احساس، بلکه نیرویی است که همه‌چیز را به هم متصل می‌کند و درک عمیق از آن، راه رسیدن به کمال انسانی و ارتباط حقیقی با خدا و جهان است. 

جهان، همچون یک شبکه زنده و متصل، جایی است که هر موجود، از بزرگ‌ترین تا کوچک‌ترین، در خدمت یک نظم بزرگ‌تر و معنوی قرار دارد. خدا، سرچشمه‌ای از بی‌نهایت عشق و خرد است که در هر ذره از این کیهان حضور دارد و انسان‌ها به‌عنوان آینه‌های او، برای برقراری رابطه‌ای عمیق با خود، دیگران و جهان پیرامونشان به وجود آمده‌اند. روابط انسانی در این جهان، فرصتی برای بازتاب این عشق الهی است؛ جایی که هر عمل، هر کلمه، و هر انتخاب، باید با دقت و شفقت به سوی همدلی و رشد معنوی هدایت شود. عشق، نه تنها یک احساس، بلکه نیرویی است که همه‌چیز را به هم متصل می‌کند و درک عمیق از آن، راه رسیدن به کمال انسانی و ارتباط حقیقی با خدا و جهان است. 

من شدم ی آدم آهنی ! منزوی 💔مظلوم 💔 تو لاک 💔 میشه از تنهاییهای ما هزار صفحه نوشت! من هروقت ک چش وا کردم بودم انگار تو برزخ ن راه پس ن پیش همش یهو برق رف! پرت ازجامعه حتی پرت از هدف!!

من شدم ی آدم آهنی ! منزوی 💔مظلوم 💔 تو لاک 💔 میشه از تنهاییهای ما هزار صفحه نوشت! من هروقت ک چش وا کردم بودم انگار تو برزخ ن راه پس ن پیش همش یهو برق رف! پرت ازجامعه حتی پرت از هدف!!

جهان، همچون یک شبکه زنده و متصل، جایی است که هر موجود، از بزرگ‌ترین تا کوچک‌ترین، در خدمت یک نظم بزرگ‌تر و معنوی قرار دارد. خدا، سرچشمه‌ای از بی‌نهایت عشق و خرد است که در هر ذره از این کیهان حضور دارد و انسان‌ها به‌عنوان آینه‌های او، برای برقراری رابطه‌ای عمیق با خود، دیگران و جهان پیرامونشان به وجود آمده‌اند. روابط انسانی در این جهان، فرصتی برای بازتاب این عشق الهی است؛ جایی که هر عمل، هر کلمه، و هر انتخاب، باید با دقت و شفقت به سوی همدلی و رشد معنوی هدایت شود. عشق، نه تنها یک احساس، بلکه نیرویی است که همه‌چیز را به هم متصل می‌کند و درک عمیق از آن، راه رسیدن به کمال انسانی و ارتباط حقیقی با خدا و جهان است.