تو دوستیام همیشه صدمو میزارم
به دوستام خیلی ارزش میدادم با ماشین میرفتم دنبالشون جایی میرفتیم سعی میکردم خودم حساب کنم همه چیمو میگفتم صادق بودم همیشه ولی همشون یه طرفه بوده یه بار بهم زنگ نزدن که ما میریم فلان جا دوست داشتی بیا با یه کاری کنن حس کنم ارزش میدن بهم از وقتی که من زنگ و پیام نمیرنم همه دوستیام تموم شده انگار نه انگار استوریشانو نگا میکنم همشون با دوستای دیگشون وقت میزارن
از تنهایی خیلی بدم میاد برای همین همیشه باج میدادم ولی از یه ورم به غرورم بر میخوره نمیدونم ایرادم چیه کسی هس مثل من بوده باشه
