چند ماهه نامزدم بعد ایران نیست قرارع اونجا زندگی کنم هنوز عقد نکردیم در حال شناخت چندبار خواستم تموم کنم چون اخلاقم مودی هست ولی تحمل میکنه هر مناسبت برام پول واریز میکنع یا همینجوری اما نمیدونم چه مرگمه تودلم میگم کاش نرسه به عقد بنظرتون مشکل از منه؟ تو فامیل همه میگن خوشبخت شدی هم پسرع خوبه هم اینکه میری خارج اما خودم چمه
دوری فاصله بی تاثیرنیست
من دقیقا ، شرایط تو رو داشتم
دقیقا مثل توام تا اخرین لحظه که سند ازدواج رو امضا زدم میگفتم نکنه دارم اشتباه میکنم
داستان این بود که شوهرم تهران بود
من شهر خودمون کهد۱۲ ساعت تا تهراندفاصله داشت. ، دائم نمیتونست بلیط بگیره برگرده منو ببینه سرکارشم مرخصی زیادی نداشت فقط تعطیلی های خاص میتونست بیاد.
جفتمونم غریب بودیم و صرفا با هم اشنا شده بودیم.
اصلا دوران نامزدی هیجان انگیزی نداشتیم ، فقط با چت بود
منم حساس بودم میترسیدم انتخابم اشتباه باشه و ای شناخته با چت حاصل نمیشد
لمس فیزیکی ای نبود که منو دلباخته کنه فقط شنیده بودم پسر خوبیه
فقط از دور حمایت مالی میکرد.
هزار بار توی رابطه به این فکر کردم که تمومش کنم .
به این شک کردم که شخصیتش فیک باشه
به این فکر کردم دو روز دیگه سر زندگی همینجوری غیبت داشته باشه و هزار دلیل دیگه.
ولی الان واقعا حس میکنم از راضی ترین زن های دنیام
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
24 ثانیه پیش
30 ثانیه پیش
58 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز