دل می رود ز دستم

دل را کنار ایینه گذاشته ام و

گاه و بیگاه به سیاهی اش می نگرم.

انقدر سیاه اندود شده از غبار روزگار 

که دیگر نای تمیزی اش را ندارم.

دل سنگ می شوم گاهی و.

باز با خود میگویم مردم چه گناهیی دارند؟

به خاطر گناه دیگری ان ها را مواخذه کنم؟؟؟؟