یه پسری هست منو خیلی دوست داره
ترتمیزه اهل دود و دم نیست،کاریه خونوادهش خوبن
دستو دلبازه هوامو داره، قصدشم ازدواجه
فقط اینکه زیاد خوش قیافه نیست و قد و هیکلشم معمولیه
من هنوز اونقدری که باید دوسش ندارم انگار
دودلم همیشه
واقعا پسر خوبیه و حیفه که از دستم بره،ولی نمیدونم در آینده عاشقش میشم یا نه
الان هر حسی داری اینده هم همونه
اگه میبینی دوسش نداری یا عاشقش نیستی لطفا بیخیالش شو
ببین یه کششی باید باشه. اگر کششی نباشه، رابطه درستی صورت نمیگیره
ببین اگه خوبه و به دلت میشینه اوکیه
مرحله اول یعنی ذوق دیدار باهاش
اینکه میگن قیافه مهم نیست و اینا همش چرته
طرف باید از مرحله ی اول ک از نظر قیافه ای بتونه عبور کنه ک بیاد مراحل بعدی پس اگ از قیافش خوشت نمیاد به نظرم ردش کن
چند سالته؟
حس میکنم اینطوری با خودت میگی شاید اگه اینو رد کنم در آینده یه چیز بهتر گیرم میاد برای همین شک داری
اگه قیافه زشتی نداره و باهاش خجالت نمیکشی اذیت نمیشی به نظرم خوبه
چون واقعا معلوم نیست درآینده بهتر از این پیدا شه یا نه
از طرفی میگی خانواده دار و خانواده دوسته و حامیه این خودش مهمه توی زندگی
۲۵ سالمه
آره دقیقا، آخه قبل این یکیو خیلی دوست داشتم واقعا ایده آلم بود فقط مشکل این بود خیلی خودپسند بود و عاشق کارش بود علنا بهم گفت من تا ده سال دیگه قصد رابطه و ازدواج ندارم شرایطشم ازین یکی خیلی بدتر بود از لحاظ خونواده و دود و دم
ولی این واقعا پسر بدی نیست،امیدوارم پشیمون نشم
عزیزم زیر پستات نظرات اشتباهی ممکنه بدن لطفا
از مشاور کمک بخوا
