بخاطرش نه موقعیت ازدواج دارم نه هیچ
آبرومون رو توی شهر کوچیک و توی و محل برده. مشکل روانی شخصیتی داره. بدنامه. بی آبرو و بیشرفه.
با اینکه وضع مالیش هم خوبه ولی خسیسه، نه پولی خرج ما که بچه هاش باشیم کرد تا درست زندگی کنیم
نه پول خرج خونه و زندگیمون کرد که رومون بشه یه نفر بیاد توی خونمون. در حدی که حتی رومون نمیشه همین فامیلای نزدیک که وضعمون رو میدونن بیان خونمون از بس وسایل و ظرفامون قدیمیه. همشون بالای ۲۰ سال عمر دارن.
اونقدر هم بهمون بی احترامی کرده که روح و روان و اعتماد به نفس برام نمونده. بی احترامیای سنگین. واقعا روانیه.
هیچ وقت حلالش نمیکنم. همیشه دارم نفرینش میکنم که به بدترین شکل ممکن بمیره و از زندگیم حذف بشه.