فک کنین خودتون بیست و سه سالتونه یه پسر دو ساله هم دارین همسرتون دوسال پیش فوت کرده
به خاطر پسرتون و اجبار خانواده و رسم و رسوم مسخره ی شهرتون با برادر شوهر مجردتون ازدواج میکنین که اونو هم بدبخت کنین و نمیتونین مثل همسر باشین براش ولی اون برای بچه تون پدری کنه که اگر همینجوری خوب بمونه و سر کوفت نزنه بهتون تا ابد
اصلا اینجوری میشه زندگی کرد؟