تصور کنین که با یه آدمی در ارتباطین. که اخلاقش اینجوریه که شما قهر میکنی باهاش چون ماست سفیده بعد اون با گریه میاد معذرت خواهی میکنه که ببخشید که ماست سفیده سعی میکنم سیاهش کنم. منظورم اینه که سر مسخره ترین چیزایی که حتی دست طرف هم نیست عصبی میشین قهر میکنین و طرف نه تنها دعوا نمیکنه بلکه میشینه معذرت خواهی میکنه سعی میکنه دربیاره از دلتون.
ولی این وسط اخلاق های بد دیگه ای هم هست.
مثل اینکه قرار بود یه دانشگاه و یه رشته بریم که کلا پیش هم باشیم ولی با چت جی پی تی حرف زد نظرش کلااا راجب همه چی عوض شد:/
میتونع راحت روانی یه آدمی شه. یه معلم یه بازیگر یه استاد و خب با اینکه به طرف حس رمانتیک نداره ولی با حرفاش حالت رو بد میکنه.
تقریبا هر شب با گریه بهت پیام میده معذرت خواهی میکنه که خیلی آدم بدیه و اذیتت کرده ( درواقع هیچ کاری نکرده)
و بدتر از همه. یکی بهش اعتراف احساسی میکنه. بعد این هیچی نمیگه. بعد طرف میاد بهش میگه تو باعث شدی اینجوری شم اونجوری شم من خیلی عاشقتم تو رفتی با یکی دیگه حال من بد شده. به جای اینکه بگه به من چه تو چرا عاشق کسی شدی که میدونی با کسیه یه شب تا صبح با طرف چت میکنه دلداریش میده بعد بهت پیام میده که خیلی حالم بده بخاطر حرفاش:/