بله، برای تحصیل در خارج از کشور، نیاز به اثبات تمکن مالی هست. اما این مبلغ ثابت و یکسان برای همه کشورها، شهرها یا دانشگاهها نیست. هزینهها بسته به کشور (مثلاً آلمان در مقابل آمریکا)، شهر (مونیخ در مقابل ی شهر کوچیک)، و دانشگاه/رشته (پزشکی در مقابل ادبیات) خیلی متفاوته. ادعای “بالای یک میلیارد” بدون مشخص کردن این جزئیات، قابل اتکا نیست. مثلاً برای تحصیل در بعضی کشورهای اروپایی، مبلغ مورد نیاز ممکنه به مراتب کمتر از این باشه.مهمترین نکته اینه که بورسیههای تحصیلی، چه کامل و چه جزئی، همیشه هستن. این بورسیهها دقیقاً برای کمک به دانشجوهایی طراحی شدن که توانایی مالی کاملو ندارن . شرط اصلی این بورسیهها معمولاً رزومه تحصیلی قوی، نمرات بالا، مدرک زبان خوب، و بعضاً فعالیتهای تحقیقاتی یا هنریه ، نه صرفاً داشتن پول زیاد.
این“کسی که پول نداره باید ویزای کاری بگیره” درسته که یه راهی هست ، اما پروسه ویزای کاری پیچیدگیها و الزامات خاص خودشو داره و تضمین شده نیست. در بیشتر موارد، مسیر تحصیلی، مسیر هموارتر و با چشمانداز بلندمدتتر برای اقامت و کار هست . ضمن اینکه خیلی از کشورها به دانشجوها اجازه کار پارهوقت در حین تحصیل میدن که میتونه ی بخشی از هزینهها رو پوشش بده