به بچه م فکرمیکنم،به حس بارداری ، حس شیر دادن به یه تیکه از وجودخودت و عشقت ، حس نفس کشیدن های ریز ریزش تو بغلم خیلی اوقات تو درونم حمل میکنم . با خودم میگم خدایا میشه من بچه خودم رو ببینم! 🌷 دوستان گلم این امضای من بود سالها ...بعد معجزه خدا رو دیدم دلتون خواست سر بزنید به تاپیک خاطره زایمانم ...امیدوارم خدا به هر کس دلش میخواد به حکمت و مصلحت خودش ببخشه...🥰 برای شفا و سلامتی پسرم دعا کنید لطفا سپاس❤️
یه تجربه بگم بهت. الان که دارم اینجا می نویسم کاملاً رایگان، ولی نمی دونم تا کی رایگان بمونه. من خودم و پسرم بدون هیچ هزینه ای یه نوبت ویزیت آنلاین کاملاً رایگان از متخصص گرفتیم و دقیق تمام مشکلات بدنمون رو برامون آنالیز کردن. من مشکل زانو و گردن درد داشتم که به کمر فشار آورده بود و پسرم هم پای ضربدری و قوزپشتی داشت که خدا رو شکر حل شد.
فقط اونایی که انتخاب کردن با درد و رنج بمیرن، مثلا کشته و مثله بشن یا تجاوز کنن بهشون یا شکنجه بشن برای جالبه 🤔
مثلا طرف گفته من دوست دارم برم زیر کامیون له بشم من اینو انتخاب میکنم یا مثلا سختیهای زیادی بکشن تو زندگی یا از فشار زندگی و روحی و روانی دیوانه بشن
نامــــت جــــاویــد ای وطــن، صبـــح امیــــد ای وطــــــــن/ جلــــوه کــــن در آسمـــان، همچـــو مهـــر جــــاودان * وطــن ای هـــستیِ من، شــور و ســرمــستیِ مــن/ جلـــوه کــن در آسمـــــان، همچـــو مهــــرِ جـــاودان* بشـــنو ســوزِ ســوخنم، که هـــم آوازِ تــو منــم/ همــــهٔ جــان و تنـــم، وطنــــم، وطنــــــم، وطنــــــــم، وطنـــــــــــــــم* در این خاک زرخیز ایران زمین، نبودند جز مردمی پاک دین* همه دینشان مردی و داد بود، و ز آن کشور آزاد و آباد بود* چو مهر و وفا بود خود کیششان، گنه بود آزار کس پیششان* همه بنده ناب یزدان پاک، همه دل پر از مهر این آب و خاک* بزرگی به مردی و فرهنگ بود، گدایی در این بوم و بر ننگ بود* کجا رفت آن دانش و هوش ما... که شد مهر میهن فراموش ما* به یزدان که گر ما خرد داشتیم، کجا این سر انجام بد داشتیم*
انتخاب مرگ رو نمیدونم من در حد انتخاب پدرمادر و دین فقط شنیدم
زندگی دیگه شامل همه چی میشه دیگه
دین رو نشدیم اصلا با عقل جور در نمیاد
نامــــت جــــاویــد ای وطــن، صبـــح امیــــد ای وطــــــــن/ جلــــوه کــــن در آسمـــان، همچـــو مهـــر جــــاودان * وطــن ای هـــستیِ من، شــور و ســرمــستیِ مــن/ جلـــوه کــن در آسمـــــان، همچـــو مهــــرِ جـــاودان* بشـــنو ســوزِ ســوخنم، که هـــم آوازِ تــو منــم/ همــــهٔ جــان و تنـــم، وطنــــم، وطنــــــم، وطنــــــــم، وطنـــــــــــــــم* در این خاک زرخیز ایران زمین، نبودند جز مردمی پاک دین* همه دینشان مردی و داد بود، و ز آن کشور آزاد و آباد بود* چو مهر و وفا بود خود کیششان، گنه بود آزار کس پیششان* همه بنده ناب یزدان پاک، همه دل پر از مهر این آب و خاک* بزرگی به مردی و فرهنگ بود، گدایی در این بوم و بر ننگ بود* کجا رفت آن دانش و هوش ما... که شد مهر میهن فراموش ما* به یزدان که گر ما خرد داشتیم، کجا این سر انجام بد داشتیم*