من بعد پنج سال با خودم کنار اومدم و راهمو جدا کردم
یعنی جدا زندگی میکنم اما بخاطر بچه هنوز اقدام به طلاق نکردم
مهم اینه یه جایی میشینی با خودت حساب کتاب میکنی که این آقا این بدی هاش انقدر زیاده که دیگ نمیشه بخشید
مثلا حشیش میکشید رفیق باز بود
بچه دو ساله رو میزد
بی مسئولیت، بی ناموس ،بی غیرت بی همه چیز 🥴
دیگه خب هیچوقت هم پشیمون نمیشم چون خودم شاغلم امکان مستقل بودن هم داشتم با تمام تهدید ها و موانع خانواده
اما مشکل اکثر خانمها اینه که مجبورند با پدر مادر زندگی کنن بچه هم دارن
شغل هم ندارن و باید مدام سرکوفت بشنون و تحقیر بشن
چون من یمدت کوتاه با خانواده موندم اما دیدم بدتر از شوهرم دارن شکنجه میدن منو مخصوصا مادرم یطوری بود انگار من هووشم
خلاصه عزمو جزم کردم و از همه جدا شدم بچم هم با خودمه