خیلی جدی برام سواله،چرا اینقد مردم ما گارد دارن در مقابل فهمیدن و استفاده از نعمت عقل؟!...چرا ماها هرکی هرچی از اول زندگی بهمون گفته بدون اینکه حتی پرسشی داشته باشیم پذیرفتیم؟!...چرا کسی حاضر نیست به راهی که میره و باوراش حتی شک کنه چه برسه به تحقیق؟!....چرا ماها همه خرافه و نظر اجتماع رو ترجیح میدیم به علم؟...بدتر از اون چرا کسی عقیده ما رو زیرسوال میبره پافشاری میکنیم به دفاع از چیزی که خودمون ۴ تا کتاب دربارهاش نخوندیم و فقط از این و اون شنیدیم؟...جدی تو ایران پرسشگری و تفکر سالهاست مرده و چقدر دردناکه برای فردی که هنوز ریشهیابی میکنه و هرچی گذاشتن جلوش ورنمیداره بخوره...بزرگواران خیلی از چیزایی که ماها باهاش فرزندانمونو پرورش میدیم ذرهای پشتوانه علمی نداره...خواهشا آگاه شین،باور کنید شما دیکتاتورترین شوهر دنیا رو هم داشته باشید و تو زنستیزترین خانواده بزرگ شده باشین باز هم آگاه شدن اختیارش دست شماست....مادر یعنی محور اصلی جامعه و مادر آگاه با تربیت درست نسل بعد میشه عامل پیشرفت جامعه...خواهشا اینهمه مزخرفی که صرفا چون از بزرگترتون بهتون رسیده به عنوان اصل زندگی(!) تحویل فرزندانتون ندین و آگاه شین!!!....اصلا جدای مادران،خواهر من،عزیز من...برو آگاهی کسب کن،برو درباره چیزایی که بهت گفتن تحقیق کن و ریشهیابی کن....قضاوت نکن اول ببین آیا واقعا حرف تو درسته اگه سطح دیدتو از یک جامعه عقبمونده بالاتر ببری!!!...مگه هرکدوم ما چه وظیفهای داره جز آگاه و انسان زیستن و نسل آگاه تحویل آینده دادن؟...ما انسانیم،زاده شده با قدرت برتر تفکر،برای ما خیلی زشته سالها سنتهای قدیمی رو بدون تحقیق همینطور پیگیری کنیم در دنیایی که هرلحظه روبهپیشرفته...منزلت خودتونو بشناسین و شما رو بخدا دغدغههاتونو کمی از این حالت سطحی فراتر ببرین به سمت من و زندگی برتر!!!