واقعیت زندگیم رو بخوام شرح بدم اینجوریه که
آهنگا قفلی نیستن،
فیلم و سریالا حوصله سربرن،
آدما به شدت مسخرن،
فُحشا حق مطلبو ادا نمیکنن،
خونه دلگیره، بیرون زیادی شلوغه،
نای کارکردن ندارم ازبیکاری هم متنفرم
دیگه با هیچی حال نمیکنم ،
با این حال زندگی ادامه داره و باید تحمل کنم
اینجا همه به اندازه کافی درگیر خودشون هستن
حتی اگه بگم بدمم کسی وقتی برای حال بدیای من نداره 🙃 خودم باید هوای خودمو داشته باشم..
من یادگرفتم خودم برای خودم کفایت کنم تاهمیشه...💔💫