نکته بگم با توجه ب همه صحبتات ب عنوان یک دختری ک خواستگارمو ک ایران هم نبود بخاطر اینکه گفت همه چی تو زندگی مشترکه و توقع دارم از همون اول بری سرکار رد کردم
و تا صفحه ۱۴ پا ب پات حرص خوردم
ولی یه نکته!
تو صحبتات چند تا چیز گفتی
یک اینکه تو کار خونه کمکت میکنه حالا اینکه تمام وظایف تقسیم میشه دقیق نگفتی
گفتی کرایه خونه میده
خورد و خوراک میده
پس بیشتر وظایفو داره انجام میده
از نظر من خانمی ک میره سرکار و خسته میشه و تمام و کمال نمیتونه خانه دار باشه و تمام وظایفی ک خانمی ک بیکاره انجام میده ، انجام بده پس اون تایمی ک نیست و ب زندگی نمیرسه حداقل اگه فقط خرج خودشو بده جبران میکنه اون تایمی ک نیست رو.
من خودم دختریم ک بشدت دلم مرد حمایتگر میخواد با اینکه شاغلم و پدرم هیچ خرجی برام نمیکنه . ولی همینکه خرجای اصلی زندگی با همسر آیندم باشه و من فقط پول واسع خودم خرج کنم هم برام لذت بخشه . یا بیرون یا رستوران میریم نگه دنگی ک خیلی بده .
خیلی مردا از جمله خواستگار من میگفت همممهه چی یعنی حتی خورد و خوراک . ک من قبول نکردم.
پس شما چند قدم از خیلی خانمای شاغل جلویی
ولی اینو قبول دارم ک گاهی انتظار داریم هدیه بخرن ک میگی گاهی میخره.
خیلی خانمای شاغل متاهل دیدم ک تو هممه چی مشترکن ، قسط خونه ، خرید ، خرج سفر و...
من خیلیی تعجب میکنم میگم چجوری کنار میان من اصلا قبول نمیکنم!
ولی اگه بگه حقوقت واسه خودت خرج کن ، من خرجای اصلی خونه و خورد و خوراک میدم و کارای خونم کمک میکنم خب دیگه کاملا منطقیه گلم.