سلام عزیزدلم
من پستتون رو در تاپیکی خوندم و متاثر شدم از اینکه اینقدر قشنگ و خوشقلب موندین بعد اون غم ها..
من هم کنکوری هستم، فکر کنم یکی دوسالی از شما کوچکتر
خواستم بهت بگم برای هیچچیز دیر نشده. همین که هنوز سرزنده و سرپایی، نشونهایه که میتونی زندگی رو معنا کنی عزیزکم.. از عظمت خلقت ما انسانها هیچچیز بعید نیست
برای چی دیر شده باشه عزیزم؟ برای زندگی تا دم مرگ فرصت هست. هرثانیهاش.
فقط حال خودت رو خوب کن، هیچوقت نگو سالهاست قلبم مرده. همون خدایی که مرده رو از دل خاک میکشونه بیرون، بیمار رو از دم مرگ میکشونه به دل زندگی.. یجوری نور رو از میون غمها میتابونه به قلبت و راه رو بهت نشون میده
هر آنچه، هرآنچه که از سر میگذرونیم خیری درش هست هرچند پنهان؛ خیر في ما وقع
اول قلب خودت رو آروم کن، روان و ذهنت رو آروم کن..
اونوقت درونتو ببین
بعد اگه هنوزم خواستی، اگه هنوزم اون آرزو چیزیه که خودت میخوایش، خود خودت.. اونوقت میتونی برگردی به مسیر و رسالتتو انجام بدی با قدرت و پررویی تمام.
به هرحال پا در هر مسیری که گذاشتی بدون که
هیچ چیز جلودار تلاش درست و خواست خدا نیست.🌅💖
نور برای قلب مهربون و وجود عظیمات✨💆🏻♀️