اونا از من بزرگتر هستن
باهم برنامه مطالعاتی داریم و بهم آمار میدیم که چیکارا میکنیم و ساعت میزنیم واسه مطالعه مون که متوجه میشه من مهمون دارم.
من هفته ای یک الی دوبار رو مهمون دارم، با اینکه سن م کمه و از این خالهخانباجی ها نیستم و واقعا لذت میبرم از میزبانی.
اما بقیه رو میبینم که از ما بزرگتر هم هستن،همیشه در خونههاشون بسته اس
دوستم میگه تو نادونی 😐🤷♀️ اما بنظر خودم سعادتشو دارم.
از حرفشون کلافه میشم،
سعادت یا حماقت؟!مسئله این است🚶🏻♀️
شماها چطورید