این متن در حالی مینویسم که در ۲۴ ساعت گذشته نه خوابیدم نه غدا خوردم و گریه کردم .
بچه ها من ۲۲ سالمه و واقعا برای یه مسئله ای نیاز دارم که به زودی ازدواج کنم تا حالا شیش تا خواستگار حتی بیشتر برام پیدا شد که هرکدوم به دلیلی به هم خورد این آخری همین دیشب بود پسره واقعا تایپ من بود خیلی ازش خوشم اومده بود مادرش بام مهربون بود و گپ و گفت میکرد خود پسره هم زیر چشمی نگام میکرد تو بحث شرکت میکرد بعصی وقتا حتی وقتی خوانواده ش بهش گفتن بریم یا ن گفتش یکم بمونیم
خب
بچه ها من نتیجه گرفتم گه اینم از من بدش نیومده درست فکر کردم؟
خلاصه فقط باباش یهو گفت این شهر خیلی شهر خوبی هستین اما حیف یکم دورین یکم حرف زدند و مامانش گفت بهتون زنگ میزنم اینم بگم که جلسه معارفه بود پسره رفتنی قشنگ ازم خداحافطی کرد و با احترام رفت
بچه ها خیلی از پسرع خوشم اومده هنوز زنگ نزدند میترسم که پشیمون شده باشند یا من ط لسم شده باشم
از دیشب تا خالا هی بهش فکر میکنم حتی گریه کردم بچه ها نظرتون چیه حتی اگه پشیمون شدن نباید بگن؟ اگر اینم نشه افسرده میشم یخدااااا
