این کارو نکن نه با خودت نه با زندگیت نه بچت
اولویتش خانوادشن که باشن تو زندگیتو کن به زور ازش نخوا بهت محبت کنه انقد خودتو با خانوادش مقایسه نکن .....بچتو از نعمت پدر و مادر محروم نکن
طلاق میگیری اولش تو این فازی من تا آخر عمر ازدواج نمیکنم میرم سر کار با بچم زندگی میکنم
ولی فردای طلاق هجوم تنهایی سرشکستگی نیاز های جنسی و عاطفی میان سراغت فشار حرفا و نگاهای مردم
حتی خانواده
و اذیت ها وادارت میکنه با مردی ازدواج کنی که اونم الویتش خانوادشن به مراتب بدتر
ناپدریه سر بچت منت میزاره
رفتارا و کارای دیگش صد برابر بدتر از شوهرته ولی به خاطر طلاق مجدد و ترس اینکه انگ بهت بزنن که با هیشکی نمیسازه تا آخر عمر بسوزی و مدارا کنی و بسازی
پس با همین پدر بچت بساز اغلب کسایی که طلاق گرفتن پشیمونن از ازدواج دوم ناراضی ترن ولی مجبور به تحملن