مامانم از خجالت اقوام شوهرش در اومد

عزیزم توقع با ادای احترام فرق داره 

طرف تا وقتی دعوت میشه برای شام و ناهار، نفر اول میاد 

وقتی شام و ناهار نیست حتی زنگ هم نمیزنه، آدم وقتی بابت تبریک عید به دایی و زن داییش زنگ نزنه ینی رابطه ای باهاشون نداره، پس موقع شام و ناهار هم نباید بیاد

این رفتار ینی به صاحبخونه احترام نمیذاره، بابت پر شدن شکمش میاد.... 

خیلی فرق داره با توقع 

توقع زمانی هست که طرف کلا نیاد من بگم عهههه چرا نیومد و.... 

درست میگید 

این ربطی به توقع نداره

طرف بابت شام و ناهار همیشه میاد، منتهی وقتی نوبت به احترام گذاشتن و آداب و رسوم میشه خبری ازش نیست 

بزرگتر بابت احترام به کوچیکتر اون رو خونه ش دعوت میکنه، پس برای جبران هم که شده باید کوچیکتر وظایف خودش رو انجام بده 

نه بابا، خیلی پررو تر از این حرفا ن 

همون موقع به مامان میگفت مریض بودم، مامانم البته کم نمیاره 

ولی هزارتا دلیل آورد که توجیه کنه 

چند وقت پیش هم بابام عمل کرده بود، حتی نیومد سربزنه 

کلا خانواده بی شعوری هستن 

ولی واقعا تا این حدس رو انتظار نداشتیم 

ی بار اومده بودن خونمون دعوت شام بودن، ما توو همون مهمونی عروس هم پاگشا کردیم، اومد به من گفت کادو پاگشای عروس چیه، من عکسش رو توو گوشی بهش نشون دادم، گفت به بابات بگو ی دونه از اینا برای منم بگیره، داداشم بهش گفت ی کاری برامون بکن که در قبال‌ کادو بدیم، گفت مثلا چه کاری، داداشم گفت ما رو دعوت کن رنگ خونه ت رو ببینیم کادو هم همین رو میاریم، هیچی نگفت صحنه رو ترک کرد 

کلا پرروئن، وقتی به نفعشون نباشه، ی گوششون در میشه یکیش دروازه 

خب نیاد، بحث اومدن و رفتن نیست 

بحث اینه که سی سال که برای شام و ناهار دعوت میشدن اولین نفر سر سفره حاضر بودن با اهل و عیال. ولی امسال که دعوت شام و ناهار نبود، حتی تلفنی هم تبریک نگفتن 

ما که تا حالا دعوت نشدیم که بریم خونشون اما خب اگر تمایل ندارن، نیان 

چرا موقع شکم فقط حاضر میشن؟! 

نه عزیزم، این بهانه ها برای کسیه که میخواد بیاد شکمش رو پر کنه و بره

وگرنه آدمی که به این فکر کنه که اگر نره مهمونی آدم بدی میشه، سی سال به اجبار نمیره مهمونی خونه کسی بعد بابت ی تبریک ساده عید حتی تلفن هم نکنه...، اینطوری که بیشتر آدم بدی میشه

من نمیگم چرا ما رو دعوت نمیکنه، میگم چرا سی سال که مهمونی بود همیشه میومد، امسال که مهمونی نبود بابت تبریک حتی تلفن هم نزد 

هیچ آدمی تکرار میکن هیچ آدمی سی سال بی وقفه نمیره مهمونی خونه کسی وقتی خلاف میلش باشه، حداقل یکبار. رو بهونه میاره 

روز اول عید هزارتا بهونه هست، اگر نمیخواد بیاد میتونه راحت بگه ما خونه اقوام همسرم دعوتیم نه اینکه با همسر و بچه و فلان و بهمان بیاد بخوره و بره 

موقع احترام گذاشتن که رسید، سرش رو بکنه توو لاک خودش 

دعوت میشه، بیاد قدمش روی چشم 

اما آدم وقتی سی سال عید خونه یکی دعوت میشه و هر سال هم میاد، وقتی یکسال مهمونی در کار نیست انقدر باید شعور و احترام داشته باشه که بابت تبریک عید حداقل تلفن کنه.

شما اگر سی سال هر روز روز اول عید خونه خاله یا عمه یا دایی و... دعوت باشی، وقتی یکسال بابت ماه رمضون بجای اول عید، شب یلدا دعوتت کنن و شب یلدا بری مهمونی رو، عید زنگ نمیزنی تبریک بگی؟! 

بحث اصلا دعوت نکردن اون ها نیست، بحث اینه که تا شام و ناهار بود نفر اول میومدن ولی امسال که نبود، حتی زنگ هم نزدن تبریک بگن 

ادم وقتی تبریک به خاله و داییش نمیگه ینی رابطه چندانی هم باهاشون نداره، پس انقدر هم صمیمی نیستن که دعوت بشن 

ولی وقتی من دارم میگم سی سال روز اول عید دعوت بودن، ینی رابطه انقدر صمیم هست که تبرکی نگفتن بی شعوری طرف مقابل باشه