خیلی تنهام خیلی بیشتر از اونچیزی که بشه تحمل کرد نه دوستی نه فامیل خوبی نه شوهر خوبی نه هیچی ،دلم پره از همه چیز ،باردارم ولی شوهرم یبار نمیپرسه حالت چطوره یبار نمیگه بچه چطوره هیچ ذوقی برا بچمون نداره کل روز سرکاره شبا میاد خونه اولش میره باشگاه دوساعت حداقل بعدشم میاد توگوشی و بعدش خواب روزای تعطیل و جمعه هام فقط بیرون و پیش خانوادشه ،دلم خیلی پره چرا من توزندگیم حداقل ی شوهر که یکم دوسم داشته باشه قسمتم نشد ،تاپیکای قبلیمو بخونید متوجه میشید چقدر زندگی بدی دارم