سلام عزیزم
منم یه روزی مثل شما پناه آوردم به دنیای مجازی...
نی نی سایت رو نمیشناختم و همینجور شانسی تو سرچ ها پیدا کردم...
بعد مدتها خدا آرتمیس رو گذاشت سرراهم...باور کن حرفاش مثل معجزه و درمان بود برام...
برو حرفاشو بخون ...نت بردار...مرور کن ...آروم آروم تغییر کن...نذار کسی بفهمه داری عوض میشی...پوست بنداز و قوی شو...من یه زن آروم سازگار بودم و هر چی سرم میومد تحمل میکردم...
از خواهر شوهر و مادر شوهر فقنه نگم دیگه که خودت کشیدی...
الان حق طلاق و حضانت بلاعزل دارم و خونه به ناممه...
البته ماجراهاش زیاده...
ولی تا خودتو دوست نداشته باشی...کسی بهت احترام نمیزاره...
سکوت کن و تو سکوت خودت رشد کن...
شاید این به نشونه باشه که من دستت رو تو تاپیک اقتصادی گذرا دیدم...
خدا دوستت داره و مطمعن باش امثال من بهونه هستیم تا حال دلت خوب بشه...من خودم با جرات میگم حرفای آرتمیس تو میانسالی انقلابی در من به وجود آورد که واقعا کم کم یه آدم دیگه شدم...
تاپیک های آرتمیس:
من خودم را دوست دارم
صمیمیت ممنوع
بت خانواده همسر را بکنید
عقل و بی عقلی
هر کدومشون یه دانشگاهه...
هیچ مشاوری این حرفا رو بهم نگفت...ولی آرتمیس تو پستهای یه عالمه نکته ناب داره...فقط پستهای خودش رو بخون و نت بردار...
مطمعنم عوض میشی...