میدونم پسرا خیلی مشکلات دارن که ما نداریم و برعکس یکسری مشکلات هست که دخترا بابتش رنج میکشن و پسرا چیزی ازش نمیدونن
ولی چیزی که باعث میشه به آقایون حسودی کنم رفاقت هاشونه ، دوستی هاشون خیلی پایدار تره
من به عنوان یک دختر عمیقا احساس تنهایی میکنم صدم رو برای دوستام گذاشتم ولی هیچکدومشون سر سوزنی معرفت نداشتن ، ولی پسرا با معرفت ترن
رفاقت ما دخترا اگه پایدار نیس بخاطر محدودیت هامونه
تاوقتی ازدواج نکردی باید پدرمادرت دوستات رو انتخاب و تایید کنن.
وقتی ازدواج کردی هم شوهرت.تازه شایدهم بعضی از دوستات مورد تایید شوهرت نباشه باید کم کم رابطه رو کم کنی
همونها هم بلاهایی سر هم میارن که گفتن نداره . فرق نمیکنه دخت. و پسر نداره اینجا ایرانه و بیشتر افکار همین مردهامون هست که. این کشور رو ساخته .
رفاقت پسرا جوریه که واسه رفاقتشون حتی از جیب مایه میزارن.
مثلا من یه مدت یه رفیق داشتم که هنوز یکم باهاش رفت و آمد میکنم.بهش ۹۰۰ قرض دادم.اونم یه بار بهم ۷۵۰ قرض داده.
تو سختی ها و خوشی ها با هم بودیم.وقتی بعد از مدرسه بالا آوردم اومد منو برد دکتر. خیلی پسر خوبی بود.الان خونه مون دور شده دیر به دیر میبینیم همدیگه رو.تنها رفیق صمیمیم ایشونه
چوب لا چرخ همدیگه میکنین.
با همکاران در اداره همکاری نمیکنید.
تو مدرسه راحت قید دوستاتون میزنید.
تو خوابگاه راحت رحم نمیکنید به همدیگه.
خیلی چیزا هست . واقعا همشو بگم؟؟؟؟
مادر شوهر خواهر شوهر و جاری.
به پسرتون رحم نمیکنید دوس دارید پسرتون طلاق بگیره پس چرا واسش زن گرفتید اصلا؟؟؟؟
از هر زاویه ای نگاه کنیم خیلی عجیبه.
چندین زاویه بهت نشون دادم
