وقتی از درون تنها باشی خیلی سختو عذاب آوره
انقد باید مشغله داشته باشی زیاد بهش فکر نکنی
اما در هر صورت نمیشه بهش فکر نکرد
حتی خستگی این مشغله ها قشنگ نیست چون امیدی پشتش نیست
انتخاب درست کارو به اینجاها نمیکشونه
انتخاب هدف خوب ، انتخاب همسفر خوب ، انتخاب ...
همه ی آدما از درون تنهان
مانوس شدن به تنهایی یه شوق عمیقی میده به آدم....
رمز و راز این دنیا تو لذت بردن از تنهاییه آقا هاتف....
ما تنها اومدیم و تنها باید بریم،،،،خالق این جهان یکتاست،،،،من همیشه میگم هر چه قدر هم دورمون پر از آدمای خوب و همراه باشه ولی باید تنهایی لذت بردن از زندگی رو بلد باشیم....
جدا از این که تنهایی رو باید بلد باشیم هم سفر خوبم مهمه....
چرا جسارت باشه
هم ترسیدم
هم اینکه بچه هام بیشتر ترسیدن
بار ها دخترم بهم میگه تورو خدا ازدواج نکن
الانم تو سن به بلوغ رسیدنه میترسم بیشتر اذیت بشه تنهام از دستم کاری بر نمیاد
این همسر دومی که اخیرا طلاق گرفت چند روز پیام میده مرد مثل تو پیدا نمیشه و تو رفیق بی کلک بودی نه شوهر و ... از اینجور حرفا
هر کی رفت دورشو میزنه باز میاد سراغ خودم اون اولیم همین بود
بخوامم بیارمش بچه ها بهش حساس شدن چون خیلی به بچه ها حسادت میکرد
جدی باز پیامم میده؟؟
الهی بگردم چه قدر برای دخترتون سخت بوده که میگه توروخدا ازدواج نکنی.😞😞برای دخترا خیلی سخت تر و حساس تره وجود یه زن غیر مادرشون تو خونه مخصوصاً اگه اون زن نتونه ارتباط باهاشون بگیره.
واقعاً حق دارین و درست میگین دیگه چشمتون ترسیده اما این دفعه دیگه ساده به دنیای اطرافتون نگاه نکنین،،همه فکر نکنین مثل خودتونن،،اینو منی میگم بهتون که زنِ مردیم که یه بچه داره از ازدواج سابقش کم تر کسی هست بتونه با بچه های شوهرش ارتباط بگیره و حسادت نکنه نه عمدیا بعضیا غیرعمد حسادت دارن.
برای آقایون هم همینه کم تر مردی هست با بچه های زنش بتونه ارتباط بگیره،،در کل کم تر آدمی هست که شرایط این مدلی رو مدیریت کنه.
آره یه هفته پیش پیام داد که تو شهرتون وام گرفتم چنتا قسط مونده و ... سر صحبتو باز کرد و بهم گفت بنظرت برگردیم سر زندگی؟ گفتم چیزی تغییر کرده؟ باز بیای باید با بچه هام دچار مشکل بشی و ... گفت تو بیا شهر ما
خودشم میدونه نمیتونم و بچه هتم راضی نمیشن و تازه چه گلی بسرم زده که بخوام برم
درسته برام زن بدی نبوده و اما در حق بچه ها کم لطفی کرد
بهش حق میدم بچه خودش کنارش نبود و باید دوتا بچه های خودمو تر و خشک میکرد
خدا بهتون خیر بده حالا که مجبورید میدونم به بهترین شکل بچه شوهرتونو نگه میدارین، بچه ها گناهی ندارن
چند وقت پیش یه خانم که همسایه پدرمه بهم پیام داد خیلی تعجب کردم اول کار میگه بیا ازدواج کنیم ایشونم یه دختر دارن که پیش پدرشه
اما از بچگی میشناختمش نه از خودش نه از رفتاراش خوشم نمیومد
بهش گفتم نه انقد پیله کرد بلاکش کردم
درسته سنم رفته بالا و دوتا بچه دارم و باید از خدام باشه اما ته دلم راضی نمیشه با کسی ازدواج کنم که ازش خوشم نمیاد و نتونم واقعی بهش محبت کنم
چنتام که تو این سایت بدون اینکه منو بشناسن گفتن بیا ازدواج کنیم اینام جای تعجب داره تازه اکثرا متاهل میگن ما میخوایم طلاق بگیریم با ما ازدواج میکنی؟ اینم مگه میشه؟
تا چند وقت دیگه شرایط شغلیم شاید تغییر کنه و مجبورم محل سکونتم رو تغییر بدم اونوقت موندم چیکار کنم
اون خانم امتحانش رو پس داده دیگه به نظرم بهش فکر نکنین....
اون فقط خود شما رو می خواد بدون بچه ها....
درک نمی کنه شما با بچه ها تون تعریف میشید نه بدون اونا....
من یادمه همسرم وقتی آشنا شدیم با هم دیگه بعد این که دیگه به ازدواج فکر کردیم قطعی،،اومد خونه ی مادرم گفت جلوی خانواده ات می خوام بهت بگم که من با پسرم تعریف میشم نه بدون اون....
برام مهمه همون جور که تو مهمی،،اما اگه بخوای بیای و نسازی همین الان تموم کنیم بهتره و خاطره ی بدی هم از هم تو ذهنمون نمی مونه تا بیای و هر دو با یه خاطره بد از هم جدا بشیم....
اگرم موندی و معرفت به خرج دادی مطمئن باش قدرشناسیم چه من و چه بچه ام....
من لطف نکردم مجبور هم نبودم من خوبی دیدم هم از همسرم هم از این بچه خوبی خودشون رو بهشون برگردوندم.
دقیقاً درسته حرفتون.👌🏻👌🏻
شما هم لایق این هستین کنار کسی زندگی کنین که نه به اجبار بلکه به خاطر دوست داشتن و تفاهم کنارش باشین و کنارتون باشه....
قرار نیست چون شما جدا شدین و بچه دارین از ملاکاتون بگذرین!!!!
بعدم هر کسی که اومد گفت من باهات ازدواج می کنم که قابل اعتماد نیست،،اون آدما دنبال اینن از شرایطشون فقط خلاص بشن یا بعد طلاق مجرد نمونن،،از ترس تنهایی دست آویز بقیه میشن،،غافل از این که شاید اصلاً نتونن با بچه های شما کنار بیان یا شرایط رو مدیریت کنن.
با کسی ازدواج نکنین که مجبوره (بعضیا میگن ما مجبور بودیم به خاطر همون با کسی که بچه داره ازدواج کردیم) بعدم می بینن نمی تونن کنار بیان داستان تازه شروع میشه....
با کسی ازدواج کنین که خوبی شما رو قدر می دونه،،چون شما خوبین انتخابتون کرده نه چون راهی جز ازدواج با شما نداره مجبور به انتخاب شده....
مطمئن باشین به موقعش آدمی که مناسب شما باشه،،قدرشناس باشه سر راهتون میاد هر چه قدر دیر ولی بلاخره میاد.
خود همسر من ۷ـ۸ سال بعد طلاقش مجرد بود تا با من آشنا شد اِنقدر حساس و محتاط بوده سر انتخاب کردن.
کاملا حرفاتون عاقلانه و درسته
نمیخوام عجله کنم
همسر دومم خیلی بهش محبت کردم خیلی زیاد اما نتونست با بچه ها کنار بیاد
الان میگه هنوزم خیلی دوست دارم اما میدونم از بچه هام متنفره بخصوص دخترم نه اینکه اونا اذیتش کرده باشن حساس شده بود بهشون
نمیخوام دوباره زندگیم جهنمی بشه
صبر میکنم و ان شاءالله اتفاقی بیوفته که از این شرایط بطور درستی خلاص شم
