بچه ها و تمام ادمایی که بهشون وابسته بودم و دوسشون داشتم از ایران رفتن. چه خواهرم که فقط دوسال بزرگتر بود. چه دوست صمیمیم. چه همسایه دوران بچگیم و...
تمام ادمایی که روزمو باهاشون میگذروندم مهاجرت کردن. یکی انگلیس یکی ایتالیا یکی کانادا. کاش خواهرم بود. من خیلی وابستگی شدیدی به پدر مادرم دارم. میخوام راضیشون کنم اوناهم بیان باهم بریم پیش خواهرم ولی میگن ما اونجا دلمون نمیگیره و الان سنیه که دوس داریم کنار خانوادمون باشیم. خیلی برام سخته برام از طرفی خیلی سخت تره که بدون دوستام و خواهرم بمونم. دوستمم دوساعت دیگه پروازشه به انگلیس. امشب تا صب خونشون بودم و اون خوابه. تصمیم درست بنظرتون چیه برای من؟
