در یک مدرسه ۵۰۰ نفره
هیچ دوستی
هیچ همکلامی
هیچ رفیقی نداری که بهش تکیه کنی.....
چقدر حالت بد میشه
چقدر تنها میشی
چقدر ناراحت میشی
به این سوال لطفا جواب بدین
آدما برام هیچ اهمیتی ندارن من خدا رو دارم
حال بیشتر مواقع من
الهی
منم همینطورم
تازه تصور کن از رفیق صمیمیت هم تو مدرسه جدا شی..
حتی اگ اهمیت ندیم سخته چونکه ما بین مردم زندگی میکنیم
خب ی چیزی میگم ببینم کدومتون منظورمو از سوالای بالا متوجه میشه
یه شخصی هست ک هزار و صد و خورده ای ساله که تنهاست و هیچ خبری ازش نداریم تازه اینقدر دوستمون داره کل دنیارو بگردیم کسیو پیدا نمی کنیم به اندازش دوسمون داشته باشه زمانی ک درد میکشیم اونم درد میکشه زمانی که ناراحتیم خودشم ناراحت میشه حتی اگه بهش فکر نکنیم و ازش دور باشیم اون خیلی دوسمون داره و به فکرمونه به نظرتون اون شخص کی میتونه باشه...؟
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز